Συγγενείς Ανωμαλίες

Η Πλαστική Χειρουργική βοηθά στην επανόρθωση συγγενών ανωμαλιών. Μια συχνή τέτοια βλάβη είναι η σχιστία στο χείλος και την υπερώα. Η σχιστία στο χείλος πρέπει να αποκαθίσταται στους 3 πρώτους μήνες και η υπερώο-σχιστία πρέπει να αποκαθίσταται στους 12 πρώτους μήνες.

Η πιο συχνή συγγενής ανωμαλία των χεριών είναι η συνδακτυλία. Σε αυτού του είδους την διαταραχή 2 ή περισσότερα δάκτυλα είναι κολλημένα. Η αποκατάσταση γίνεται συνήθως στους 12 πρώτους μήνες. Άλλο ένα συχνό πρόβλημα είναι η αναπαραγωγή του αντίχειρα: ένα μωρό έχει 2 αντίχειρες αντί για ένα. Η αποκατάσταση γίνεται συνήθως στους 12 πρώτους μήνες.

Πολύ συχνή συγγενής ανωμαλία είναι το αιμαγγείωμα. Η βλάβη αυτή είναι ερυθρή και εμφανίζεται οπουδήποτε στο σώμα λίγο μετά την γέννηση, αλλά εξαφανίζεται συνήθως από μόνη της μέχρι τα 5-8 χρόνια: χρειάζεται συχνή παρακολούθηση με την συνδρομή μαγνητικής τομογραφίας ή υπερήχου και σπάνια χειρουργική επέμβαση όταν συνυπάρχει αιμορραγία ή λειτουργική δυσμορφία.

Συγγενείς ανωμαλίες όπως είναι κρανιοσυνοστώσεις, κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες, συγγενείς μεγαλοκυτταρικοί σπίλοι, χρειάζονται παρακολούθηση και Πλαστική Χειρουργική αποκατάσταση ανάλογα την περίπτωση.

Η Χειρουργική Άκρας Χειρός αποτελεί τομέα και της Πλαστικής Χειρουργικής. Περιλαμβάνει φλεγμονές, δαγκώματα από ανθρώπους ή ζώα, τραύματα κάθε είδους, κατάγματα κτλ. 

Το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, παρουσιάζεται στο 3% του συνολικού πληθυσμού. Στην πάθηση αυτή υπάρχει υπαισθησία και αιμωδίες στον αντίχειρα, στον δείκτη, τον μέσο και το ήμισυ του παράμεσου. Οι αιμωδίες παρουσιάζονται συνήθως το βράδυ και μπορεί να βελτιωθούν με νάρθηκα και κορτικοστεροειδή φάρμακα. Ωστόσο ο πόνος μπορεί να αυξάνει προοδευτικά οπότε χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα επιβαρύνεται με τη χειρονακτική εργασία και οφείλεται στην έλλειψη χώρου για το μέσο νεύρο στον καρπιαίο σωλήνα. 

Η νόσος Dupuytren είναι κυρίως κληρονομική και έχει ως αποτέλεσμα την κάμψη του παράμεσου, του μικρού και των άλλων δακτύλων στην παλάμη με αδυναμία να «ξεκολλήσουν» όσο και να προσπαθήσει κανένας. Οφείλεται στην ρίκνωση της παλαμιαίας απονεύρωσης λόγω σχηματισμού οζιδίων (knuckle pads) με αποτέλεσμα την κάμψη των δακτύλων. Η επέμβαση συνίσταται στην εκτομή των οζιδίων και της παλαμιαίας απονεύρωσης, επιτρέποντας με τον τρόπο αυτό στο χέρι «να ανοίξει», η τελευταία ωστόσο εξέλιξη με εντυπωσιακά αποτελέσματα είναι η ένεση κολλαγενάσης/υαλουρονιδάσης.